ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…ΚΑΙ Η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ

Ως σύνδρομο της Στοκχόλμης» ονομάσθηκε η μεταστροφή της ψυχολογίας ατόμων, που αιχμαλωτίζονται από τους απαγωγείς τους και αντί αισθημάτων φόβου, αντιπάθειας και οργής έναντι των κακοποιών αυτών, καταλήγουν να τους συμπαθήσουν και να πάρουν το μέρος τους. Ενστερνίζονται ουσιαστικά, την ιδεολογία των βιαστών τους. Θύματα, που ταυτίζονται με τους θύτες τους κι εκφράζουν θετικά συναισθήματα για αυτούς, σε πλήρη αντίθεση με το κοινώς λογικά αποδεκτό. Η ψυχοφθόρος αυτή κατάσταση , περιεγράφηκε από τους ειδικούς μετά την αιχμαλωσία τεσσάρων υπαλλήλων της Τράπεζας Kreditbanken της Στοκχόλμης, από ληστές. Τα θύματα της απαγωγής, έναντι της δικαιοσύνης, πήραν το μέρος των παρανόμων ενόπλων για τους οποίους εξέφρασαν αισθήματα αλληλεγγύης!

Η εικόνα των δημοσκοπήσεων , όπου εμφανίζονται να υπερισχύουν, οι μηχανισμοί, των Κυβερνητικών κομμάτων, που εδώ και πενήντα χρόνια όχι μόνο μονοπώλησαν την εξουσία, αλλά ουσιαστικά κατέστρεψαν την Ελλάδα, θυμίζει σύνδρομο της Στοκχόλμης!

Ανεξήγητα παράδοξη μάλιστα, η εμμονή και προσκόλληση των ψηφοφόρων προς κόμματα, που όχι μόνο προκάλεσαν αλλά και διαιώνισαν μια κρίση, που έπρεπε να είχε λήξει μετά την εφαρμογή του πρώτου Μνημονίου, όπως συνέβη με τις υπόλοιπες χώρες.

Τα κόμματα εξουσίας, κατασπάραξαν τον ιδιωτικό τομέα, ελαχιστοποίησαν το εισόδημα των ιδιωτικών υπαλλήλων, των εργατών και των εύκολων θυμάτων, όπως είναι οι συνταξιούχοι. Υποκριτικά, ασχολούνται με τα άτομα με ειδικές ανάγκες, λίγο πριν τις Εκλογές, ενώ κατόπιν λησμονούν όσα έταζαν , ταλαιπωρώντας με αναλγησία και σκληρότητα την ευαίσθητη αυτή κοινωνική ομάδα. Όσο για τους λοιπούς πολίτες, τους καθιστούν κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά ανάπηρους, εγκαθιστώντας ένα σύστημα εξουσιών, όπου ουσιαστικά , νέμονται τη χώρα οι ίδιοι, οι απόγονοι και οι στενοί ολιγάρχες φίλοι τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη συνδρομή της εγγαστρίμυθης αντιπολίτευσης, χωρίς να αντιμετωπίσει ουσιαστική αντίδραση, ανέστρεψε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2015 και συνέχισε την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας στους δανειστές, επαληθεύοντας όσους θεωρούν ότι είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος με τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.

Αποκορύφωμα του αποπροσανατολισμού, που προέκυψε από την εξόφθαλμη αντίθεση, όσων υποσχέθηκαν κι όσων έπραξαν στον ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξε η προσπάθεια να παρέμβουν σε εθνικά θέματα, ασκώντας εξωτερική πολιτική στο Σκοπιανό ζήτημα. Αυτό, υπήρξε πολιτικό Βατερλό του ΣΥΡΙΖΑ.

Λίγοι γνωρίζουν ακριβώς τις ολέθριες συνέπειες της Συμφωνίας των Πρεσπών . Η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη, ως καθαρά Ευρωπαϊκό κόμμα, μέλος του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού κόμματος, απαίτησε κι εξασφάλισε την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων πολιτικών της εταίρων και καλεί τον Ελληνικό λαό να αποφασίσει με Δημοψήφισμα, σχετικά με την ονομασία της. πΓΔΜ, μετά τις εθνικές εκλογές. Το EDP, (European Democratic Party) στηρίζει τις θέσεις της Ένωσης Κεντρώων.

Λίγοι γνωρίζουν επίσης, ότι η χώρα, έχει μισθώσει για 99 έτη, λιμάνια και λοιπούς δημόσιους οργανισμούς, στους δανειστές. Επενδύσεις, δεν πραγματοποιούνται, ενώ ουδείς, θα διακινδύνευε κεφάλαια στην Ελλάδα, με το ασταθές και φορομπηχτικό επενδυτικό περιβάλλον.

Μαύρο χρήμα, ξέπλυμα, ξεπούλημα, παραγωγική ανεπάρκεια επικρατούν, όσο η πρωτογενής παραγωγή διατηρείται ανύπαρκτη, η τελεί υπό διωγμό, μετά από πολιτικές αποφάσεις δεκαετιών.

Είναι και παραμένει απίστευτη λοιπόν, η εμμονή, των Ελλήνων ψηφοφόρων, να παλινδρομούν από τον ένα ανεπαρκή πόλο εξουσίας στον άλλο, όταν μοναδική διαφορά, μεταξύ των κέντρων εξουσίας, είναι το λογότυπο και τα προεκλογικά μεγάλα και ψεύτικα λόγια.

Τα κόμματα δεν είναι η Ακρόπολη, ούτε οφείλουμε πίστη και υπακοή, σε όσους ξήλωσαν πόντο-πόντο, την εθνική οικονομία. Δεν πρέπει να λησμονούμε, ότι χώρα δίχως εθνική οικονομία, δεν διαθέτει επαρκή άμυνα. Χώρα, δίχως έλεγχο σε μεγάλες Κρατικές επιχειρήσεις, ρεύμα, τηλεπικοινωνίες, λιμένες, επαρκή τροφική επάρκεια και πρωτογενή παραγωγή, καταλήγει να ξεπουλά ονόματα, ιστορία και εν τέλει εδάφη της.

Το αίσθημα εγκλωβισμού, που ενδεχομένως αισθάνονται μερικοί, από ανασφάλεια, ακόμα και από «υποχρέωση», προς μεγάλους κομματικούς μηχανισμούς, πρέπει να εξαφανισθεί και να αντικατασταθεί, από εκείνο της επιβίωσης.

Έφεραν την πατρίδα, στο χείλος του γκρεμού. Δεν τους βγαίνει με τίποτα. Δεν θα σταματήσουν ποτέ, να «καίνε το λίπος μας». Πολιτική ευθιξία, μεταμέλεια, ηθική τους, ανύπαρκτη. Θα συνεχίσουν, έως ότου μας εξαφανίσουν.

-«Και τι να ψηφίσω;», ρωτούν μερικοί. Άλλοι πάλι, προτιμούν την εύκολη λύση κι αποφασίζουν, να απέχουν . Να μην ασκούν την εκλογική τους υποχρέωση. Γεγονός, που επαληθεύεται από τα υψηλά ποσοστά αποχής, στις Εκλογές. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα, να μας κυβερνούν αιωνίως, ο λαός των κομματικών μηχανισμών- κοινώς κομματόσκυλα- παρέα με τα «ρουσφέτια», του εκάστοτε κόμματος, που παίρνει την εξουσία. Ένα 15-20%, στο οποίο προστίθενται ως «μπαλώματα» μικρότερα «κομματίδια», που τελικά, φθάνουν σε σημείο, να αλλοτριώνουν κάθε τι Ελληνικό . Ο Βασίλης Λεβέντης όμως, αρνήθηκε με σθένος, παρά τα 40 χρόνια, που αγωνίστηκε και μάτωσε για να μπει στη Βουλή, να προσθέσει τη δύναμη της Ένωσης Κεντρώων, στην προσβολή κατά της Μακεδονίας μας και το πλήρωσε με τον ανηλεή πόλεμο, που δέχεται από το σύστημα, που θέλει τα σύνορα της Ελλάδας στον Όλυμπο.

Προφανώς, στην Ένωση Κεντρώων, είμαστε ανθεκτικοί στο Σύνδρομο της Στοκχόλμης και δεν προσκυνούμε τους θύτες μας. Εσείς;

Η Συμφωνία των Πρεσπών, υπήρξε ο καταλύτης, που με έφερε κοντά στην Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη. Η αδιάφθορη αγνή πατριωτική στάση του, με έπεισε να ασχοληθώ με τις επερχόμενες Ευρωεκλογές της 26^ης Μαΐου 2019. Όπως είναι γνωστό, την ημερομηνία αυτή, ημέρα Κυριακή όπως πάντα, ψηφίζουμε για τις Ευρωεκλογές, Δημοτικές και Περιφερειακές Εκλογές. Εκλέγουμε τους εκπροσώπους μας στο Ευρωκοινοβούλιο, Δήμαρχο, Περιφερειάρχη, Δημοτικό και Περιφερειακό Συμβούλιο.

Είχα αποφασίσει να απέχω από παρόμοιες διαδικασίες. Ο τρόπος διεξαγωγής τους, με είχε κουράσει. Οι ζυμώσεις, η πολλές φορές «σημαδεμένη» τράπουλα, τα προκατασκευασμένα συμβόλαια , οι συναλλαγές κάτω από το τραπέζι και άλλα πολλά, μου δημιούργησαν απέχθεια και αποστροφή. Πόσοι γνωρίζουν ότι η προβολή σε μεγάλα και μικρά ΜΜΕ, πληρώνεται; Πόσοι γνωρίζουν τους ιλιγγιώδεις τιμοκαταλόγους της τηλεοράσεως; Φανερούς και …κρυφούς πολλές φορές.

Και βέβαια αν ο καναλάρχης στηρίζεται σε θαλασσοδάνεια, πόσο φυσικό είναι να στηρίζει όποιον έχει καλή σχέση με τον Τραπεζίτη;

Πόσοι γνωρίζουν, ότι ο τηλεοπτικός χρόνος πληρώνεται;

Επομένως τι είδους Δημοκρατία υπάρχει, όταν εξ ορισμού, αποκλείεται η μεσαία και κατώτερη (οικονομικά πάντα), τάξη, από τη νομή της εξουσίας;

Όσο για τις Δημοσκοπήσεις, είναι εργαλείο, με το οποίο χειραγωγούνται οι μάζες κι έπρεπε ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ, να καταργηθούν, έξι τουλάχιστον μήνες προ τις επερχόμενες Εκλογές.

Αλίμονο αν , η Δημοκρατία, βασίζεται στις εταιρείες δημοσκοπήσεων.

Άλλωστε, λεκτικά, η λέξη εταιρεία, πολλές φορές προέρχεται εκ του «εταίρα», της εξουσίας!

Τα θέματα αυτά, έθιξε επίσης, με ευγενή τρόπο, ο Πρόεδρος της Ενώσεως Κεντρώων, στο ξενοδοχείο ATHENS PLAZA, την περασμένη Δευτέρα παρουσιάζοντας το Ευρωψηφοδέλτιο της παράταξης του, στο οποίο μου έκανε την τιμή να με συμπεριλάβει.

Καλό είναι να υπενθυμίσουμε σε όλους, ότι η ‘Ένωση Κεντρώων, έχει ΜΙΑ ψυχή, που λέγεται Βασίλης Λεβέντης, ο οποίος κράτησε ψηλά τη σημαία της εθνικής ενότητας, πολέμησε το δικομματισμό και την καταστροφική πόλωση του λαού και μάτωσε όσο κανείς, επί 40 έτη, μέχρι να επιτύχει να διαρρήξει πλήθος φραγμούς ενός βάρβαρου, φαυλοκρατικου΄συστήματος, του οποίου η απαξίωση τεκμαίρεται εκ του αποτελέσματος.

Και τότε, το «σύστημα», μέσα από τη δυσωδία του, τον αποκάλεσε υποτιμητικά «Προφήτη»…αν και δόκιμος όρος, θα ήταν ο ΑΞΙΟΣ και ΙΚΑΝΟΤΕΡΟΣ.

Όσοι έχουν την ευκαιρία, να τον γνωρίσουν από κοντά, διαπιστώνουν, ότι είναι χαρισματικός. Μιλά, χωρίς να κρατά χαρτιά και σημειώσεις. Ο λόγος του άρτιος, λογικός, τεκμηριωμένος, βασίζεται σε έννοια άγνωστη στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Εκείνη του πολιτικού ήθους.

Πόσοι γνωρίζουν ότι δεν έχει αγγίξει την επιδότηση, που δικαιούται το κόμμα του;

Πόσοι γνωρίζουν ότι ζει λιτά, έχοντας δαπανήσει περιουσίες, για την Ελλάδα;

Πόσοι γνωρίζουν, πόσο πολύ, τον πολέμησε το σύστημα με κάθε τρόπο, ιδιαίτερα, όταν φίμωσαν την τηλεοπτική παρουσία του;

Το γεγονός ότι ο Λεβέντης, τολμά να ζητά μείωση των κρατικοδίαιτων, μείωση του αριθμού των βουλευτικών εδρών, αποζημιώσεων, εισαγγελικό προ έλεγχο στα δημόσια έργα, έμφαση στην παραγωγή και όχι στους διορισμούς και τον υδροκέφαλο δημόσιο τομέα, τον καθιστά ηθικά, ανώτερο όλων. Ο Λεβέντης, ουδέποτε έδρεψε ψήφους, με ασύστολη παροχολογία και ψέματα. Τολμά να πιέσει το μαχαίρι μέχρι το κόκκαλο, αφαιρώντας τη σαπίλα, ακόμα κι όταν ο ίδιος ματώνει.

Το περισσότερο συγκινητικό όμως, στον άνθρωπο αυτό είναι, ο αγνός ανιδιοτελής πατριωτισμός του. Κάθε φορά, που υπόσχεται, ότι θα πολεμά για την Μακεδονία και την Ελλάδα ΜΑΣ, μέχρι το θάνατο του, τα μάτια του υγραίνονται, η φωνή τρέμει, το πρόσωπο συσπάται…αλλά η δύναμη που αναδύεται από την λάμψη του, ακριβώς επειδή είναι ειλικρινής, δημιουργεί αίσθηση μεγαλείου, στη σεμνή παρουσία του.

Πιστέψτε με. Αν τον γνωρίσετε από κοντά, θα διαπιστώσετε, ότι οι νέες δυναμικές ιδέες του, για ένα αληθινά Ευρωπαϊκό Κράτος, προέρχονται από ιδιοφυή αντίληψη θεμελίωσης σε σταθερές βάσεις. Άλλωστε, ως αριστούχος πολιτικός μηχανικός, που άσκησε επί δεκαετίες την επιστήμη του, γνωρίζει καλά εκείνο, που λησμόνησαν τόσα χρόνια τα κόμματα, που άσκησαν εξουσία. Ότι όποιος κτίζει στην άμμο, συντρίβεται. Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, είναι η αιτία, που ξενιτεύονται τα παιδιά μας, αυτοκτονούν συμπολίτες μας (πάλι την περασμένη εβδομάδα, βρέθηκε νέος άνθρωπος απαγχονισμένος στην Καστέλα!) . Είναι η αιτία, που μειώθηκε η σύνταξη, το εισόδημα σας, έκλεισε η επιχείρηση σας, πληρώνετε ΕΝΦΙΑ και ξεπουλιέται η πατρίδα σας σε αλλοδαπούς, που απολαμβάνουν προνόμια, από όσα έκτισαν οι παππούδες σας. Όχι βέβαια, ότι οι «εισαγωγείς εξαθλιωμένου ανθρώπινου δυναμικού» είναι φιλάνθρωποι, απλά μεταφέρουν κι εγκαθιστούν στην Ευρώπη, ΜΕ ΕΞΟΔΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΜΑΣ, τους εργάτες, που ήδη χρησιμοποιούσαν τόσα χρόνια ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΜΑΣ. Να παρασκευάζουν με φθηνά εργατικά χέρια εργαλεία υπερκαταναλωτισμού, μέσω των οποίων, εξαγοράζουν στο τέλος, έμμεσα τη γη μας.

Αν η χώρα δεν ήταν κατά χρεωκοπημένη- κάτι που μας αποκρύπτουν επιμελώς- ποιος ποτέ θα τολμούσε να επιβάλει στους πολιτικούς μας να …χαρίζονται εθνικά ονόματα; ( δεν είναι μόνον ο Τσίπρας, αλλά και ο αείμνηστος Κ. Μητσοτάκης κι ο Ανδρέας Παπανδρέου, που άνοιξαν το δρόμο για τη σημερινή τραγική συμφωνία των Πρεσπών από την οποία η Ελλάδα, δεν αποκόμισε όφελος, ει μη μόνον ντροπή) …

Για τούτο σας εγγυώμαι, ανεξάρτητα της συμμετοχής μου στις προσεχείς Ευρωεκλογές. Ο Βασίλης Λεβέντης είναι ο πιο νέος, ο πιο λογικός, ο δυνατότερος όλων. Στο χώρο, που έστησε με αίμα ο Λεβέντης πήγα και θα παραμείνω. Χίλιες φορές, παρά να ζω μέσα στο ψέμα και την απάτη. ‘Άλλωστε, με δανεικά, δεν τους βγαίνει με τίποτα. Το ψέμα κι η απάτη έχουν κοντά ποδάρια, που λένε στο χωριό μου…. Αρκεί να ξυπνήσουν κάποτε όλοι όσοι θεωρούν ότι για ένα προσωρινό “βόλεμα” συμφέρει να ξεπουλούν σε αμετανόητα επικίνδυνους, το μέλλον των παιδιών τους.

Η Πικραγγουριά της Πλατείας Κοραή, ξεπήδησε γύρω στο 2010, πάντα μέσα από τις σελίδες της Φωνής…

Ήταν μια προσπάθεια να ακουστεί η φωνή μου, μαζί με τις φωνές πλήθους γυναικών, που συνήθως περνούν από δίπλα απαρατήρητες, σεμνές, υποταγμένες, τόσο σταθερές, όσο η γη , που πατάμε και τόσο δυνατές για τους δικούς τους ανθρώπους, όσο ο γρανίτης…

Η Κυριακούλα Πικραγγουριά, έχει παραμείνει 75 ετών… Δηλαδή, η συγγραφέας- δημιουργός της (η γράφουσα), σε αυτήν την ηλικία, την έχει αιχμαλωτίσει,να παραμείνει άφθαρτη από το χρόνο τον αδυσώπητο . Δεν παντρεύτηκε ποτέ, γιατί έχασε τον άνθρωπο,που αγάπησε σε νεαρή ηλικία κι αφιερώθηκε στο διδακτικό της έργο. Φιλόλογος , απόφοιτος του Πανεπιστημίου Αθηνών, αρέσκεται να την αποκαλούν «δασκάλα», που θεωρεί ότι είναι μέγιστος τίτλος τιμής, περιφρονώντας βαρύγδουπα αξιώματα πιστοποιημένης γνώσης. Αγαπά τη νεολαία και συντρέχει τους απογόνους της αδελφής της, που έφυγε νωρίς από την επάρατη νόσο, παιδιά κι εγγόνια. Κάθε Τετάρτη, βλέπει τις παλιές συμμαθήτριες και φίλες, στην Πλατεία Κοραή και απολαμβάνοντας Ελληνικό καφέ και παραδοσιακά εδέσματα, σχολιάζει την επικαιρότητα, με αυστηρότητα και…χαρακτηριστική «ξινίλα»! .

Άλλωστε η Κυριακούλα, είναι παραδοσιακός τύπος σε όλα. Πλέκει, ράβει, μαγειρεύει, συγυρίζει αλλά και μελετά αδιάκοπα. Άσσος στη χρήση του διαδικτύου, ιδιαίτερα, μετά από τα εντατικά μαθήματα, που πήρε από τον μικρανεψιό της το Λεωνίδα, μαθητή του δημοτικού, με αντάλλαγμα κάποια επιτραπέζια παιχνίδια !

Η καταγωγή της είναι από τη Μάνη και την Άνδρο από τη μεριά της μάνας της. Κράμα Λακωνικό, με μια γεύση από Κάβο Ντόρο, η θεία Πικραγγουριά, είναι εκρηκτικός χαρακτήρας. Ιδιαίτερα δηκτική και βιτριολική, όπως λένε, ασχολείται παθιασμένα με την πολιτική, όπου θεωρεί, ότι νομοθετεί απρόσκοπτα, μονάχα το ισχυρό- τρόπος του λέγειν- φύλο. Θίγει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν, τεράστιες ανισότητες, πίσω από το παραπέτασμα της Δημοκρατίας. Λίγες γυναίκες γνωρίζουν όπως η θεία Κυριακούλα, ότι μόλις το 2007, με Νόμο, υποχρεώθηκαν οι κομματικοί μηχανισμοί να συμπληρώνουν υποχρεωτικά το 33,3% των ψηφοδελτίων με γυναίκες…..Η Πικραγγουριά, θεωρεί, ότι το οικογενειακό δίκαιο, παραβλέπει την τεράστια προσφορά της Ελληνίδας οικοκυράς, μητέρας, εργαζόμενης, χήρας, διαζευγμένης… Ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές, γιατί η Ελλάδα, φθίνει δημογραφικά κι εξαφανίζεται, ακριβώς επειδή δεν στηρίζεται η μητρότητα και εν γένει η γυναίκα.

Μέσα από τη στήλη της, η θεία Πικραγγουριά, μιλά για ζωή, θάνατο, δικαιοσύνη, αξίες, συνέχεια…

Πάνω από 200 άρθρα με τη θεία Κυριακούλα, κυκλοφορούν στο διαδίκτυο με τίτλο «ΦΩΝΗ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ- Η Πικραγγουριά της Πλατείας Κοραή»… Σύντομα, οι περιπέτειες της, θα κυκλοφορήσουν και σε βιβλίο…Τα λόγια άλλωστε δεν αρκούν, να περιγράψει κανείς τη δραστήρια αεικίνητη γυναίκα και τη σκληρότητα, με την οποία κρίνει ακριβοδίκαια, στέργει, προστατεύει, ζωγραφίζει όμορφη ζωή… Ίσως βέβαια να την γνωρίζετε ήδη.

Μήπως βοηθούσε, αν φίλοι αναγνώστες,ρίχνατε μια ματιά σπίτι σας… Θα την αναγνωρίσετε αμέσως, από την αγάπη και τη δύναμη, που αποπνέει… Μητέρα, θεία, αδελφή, σύζυγος… Αν και η εποχή, θέλει τις αγαπημένες αυτές γυναίκες αναλώσιμες, κάποιες φορές λησμονημένες , σε πάρκινγκ ηλικιωμένων, όπως και τα σημερινά παιδιά, άλλωστε, που σπάνια βλέπουν τους γονείς τους …Αλλά αυτή, είναι μεγάλη συζήτηση. Τόσο μεγάλη, όσο το χρέος της Ελλάδος, που κάποτε μείωναν οι κάθε λογής Κυριακούλες με σύνεση και οικονομία….

• Το Πειραιωτάκι σχολιάζει την επικαιρότητα, κάθε εβδομάδα στην εφημερίδα Φωνή των Πειραιωτών. Με το δικό του τρόπο, τα λέει όλα. Ένας ακόμα τρόπος, για να ταράξει κανείς τα νερά, ειδικά σήμερα, που η δυσοσμία είναι ανυπόφορη….

Ειλικρινά; Αυτή η λέξη είναι η καλύτερη αρχή. Σπάνιο προσόν και μάλλον ακατάλληλο για πολιτικά πρόσωπα, αλλά ας συστηθούμε με αυτή τη λέξη. Ειλικρινά.

Ειλικρινά, δεν γνωρίζω από που να αρχίσω.

Η συμμετοχή μου στις Ευρωεκλογές του 2019, δίπλα στο Βασίλη Λεβέντη και την Ένωση Κεντρώων, είναι μια ειλικρινής προσπάθεια, να ακουστεί η φωνή, ενός πολίτη, της διπλανής πόρτας, θιασώτη και εργάτη της μάχιμης κοινωνίας. Που αγαπά την Ελλάδα, ως γενέτειρα της ισορροπίας, του μέτρου και της αληθινής Δημοκρατίας, που δυστυχώς σήμερα μεταλλάσσεται σε μορφή στυγνής αμφιλεγόμενης τυραννίας, χωρίς τη συγκατάθεση των πολιτών, που υποβιβάζονται σε υποζύγια ενός ανηλεούς, απάνθρωπου, καταχρηστικού συστήματος με νομιμοφανή και ψευδο-δημοκρατικά μέσα. Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ο έμμεσος απόλυτος αποκλεισμός, του μέσου πολίτη από τα κέντρα λήψης αποφάσεων, που και δεν συμμετέχει και δέχεται παθητικά την επιβολή μέτρων, που ποτέ δεν ανακοινώθηκαν προ των Εκλογών αλλά απλώς, αποφασίζονται, από μια ολιγαρχία- νεότευκτη πολιτική και οικονομική πλουτοκρατία, που νέμεται απρόσκοπτα την εξουσία. Ποια η διαφορά, από εποχές του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν;»

Αν είχατε έναν λογιστή, διαχειριστή των οικονομικών και της περιουσίας σας επί δεκαετίες και μια ωραία πρωία, σας ανακοίνωνε ότι οφείλετε σεις και τα δισέγγονα σας δισεκατομμύρια. Θα διατηρούσατε τον ανίκανο η πονηρό λογιστή στη θέση του; Θα τον εμπιστευόσαστε πάλι, να σας ξεχρεώσει αφού σας οδήγησε προηγουμένως στο χείλος της απόλυτης ανυπαρξίας και καταστροφής; Με πόση θρασύτητα επομένως, τολμούν να ζητούν ψήφο, κόμματα, που επί δεκαετίες κατέστρεψαν τη χώρα, είτε από προδοσία, είτε λόγω ανικανότητας, αδιαφορίας, η διαπλοκής; Τι σημασία έχει, όταν το αποτέλεσμα έχει ήδη ακυρώσει το έργο τους; Ποια η εγκυρότητα των υποσχέσεων τους;

Προερχόμενη από τον κεντροδεξιό χώρο, έως τις απαρχές του έτους 2000, πίστευα, η μάλλον προσπαθούσα να πιστέψω, ότι τα πολιτικά πρόσωπα, που με κυβερνούσαν ήσαν κατά το δυνατόν, ακέραια και άμεμπτα. Οι σπουδές, η εργασία και οι οικογενειακές υποχρεώσεις με απορροφούσαν….Αλλά οι απορίες μου,για όσα ανορθόδοξα συνέβαιναν στη χώρα μου, δεν έβρισκαν απαντήσεις στα κόμματα εξουσίας κι ολοένα και με βασάνιζαν . Συμμετείχα σε Εκλογικές διαδικασίες κόμματος εξουσίας, όπως η Νέα Δημοκρατία. Υπήρξα υποψήφια Βουλευτής της Ν.Δ., στην Α’ Πειραιά το 2009, της Δημοκρατικής Συμμαχίας , το 2012, όπου βγήκα πρώτη και το 2015, αγωνίστηκα τελευταία στιγμή, στις Κυκλάδες, ως υποψήφια της Ν.Δ., για λόγους, που κάποιοι γνωρίζουν καλά, δεδομένου ότι η περήφανη φωνή μου ενοχλούσε υπέρ το δέον, αρκετούς από όσους είχαν λάβει μέρος στην αποδόμηση της Ελλάδος και λειτουργούσαν ως εργατικό συγκύτιο κατά τις εκλογικές αναμετρήσεις. Τράπουλα σημαδεμένη; Ίσως.

Με πάνω από 500 άρθρα δημοσιευμένα στην τοπική εβδομαδιαία εφημερίδα Φωνή των Πειραιωτών, δεν μάσησα τα λόγια μου. Η στήλη, «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ», από το 2009, έως σήμερα, δε έπεσε ποτέ έξω στις προβλέψεις της, χωρίς να χαριστεί ποτέ και σε κανέναν.

Ποια είμαι λοιπόν;

Σκεπτόμενος πολίτης. Ελληνίδα 100%, που αρνείται με πείσμα και άποψη, ότι πρέπει, να σκέπτονται στο κόμμα, να αποφασίζουν στο κόμμα, να διαιρούν την Ελλάδα για το κόμμα, να υπάγουν το εθνικό συμφέρον, υπό το κομματικό συμφέρον, να επικρατεί η αναξιοκρατία και να κυβερνά η απάτη αγκαλιά με τη διαπλοκή σε βάρος των δικαίων. Τα κόμματα εν τέλει, δεν είναι η Ακρόπολη και υπεράνω όλων, είναι η πατρίδα.

Γιατρός της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, μετά από σπουδές κατόπιν εισαγωγικών, στην Ιατρική της Αθήνας, ειδικεύτηκα στην Καρδιολογία, αλλά ασκώ σήμερα Γενική Ιατρική. Εργάσθηκα ως ελεγκτής σε ασφαλιστικούς Οργανισμούς του Δημοσίου και εξακολουθώ να εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα. Σήμερα, έχω την τιμή να είμαι Εκλέκτορας του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, ενώ στο παρελθόν, υπήρξα μέλος του Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου Ιατρών του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου και μέλος του Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά.

Γεννήθηκα στην Αθήνα, αλλά η ζωή μου άρχισε στη Λευκωσία της Κύπρου, όταν ο πατέρας μου υπηρετούσε στη δύναμη της ΕΛΔΥΚ . Πολύ πριν γεννηθώ, ο πατριώτης εκείνος, είχε πολεμήσει δέκα χρόνια για την Ελλάδα και είμαι περήφανη για αυτό. Με δίδαξε, να σχεδιάζω το «μαίανδρο», πριν ακόμα μάθω, να γράφω το όνομα μου… Φύσηξε στην ψυχή μου την Ελλάδα και τη σημάδεψε. Ο πάππους μου, Αντώνης Ν. Μπουκουβάλας, υπήρξε καπετάνιος του εμπορικού ναυτικού, που ταλαιπωρήθηκε κατά τους δύο παγκόσμιους πολέμους, όπως όλοι οι ναυτικοί μας . Λίγοι γνωρίζουν για τις θυσίες του εμπορικού ναυτικού, ιδιαίτερα κατά το Β΄Παγκόσμιο πόλεμο. Κλαδί των Μπουκουβαλαίων, που κατέφυγαν στην Άνδρο ως ορφανά αγωνιστών , χάρη στην δράση του φιλόσοφου και συναγωνιστή των αρματωλών του Βάλτου, Θεόφιλου
Καΐρη. Πρόσφυγας είχε καταφύγει και ο πρόγονος της γιαγιάς μου, Λεονάρδος Μπεγλέρης στο νησί, σε νηπιακή ηλικία,από τη Μικρά Ασία. Προσφυγιά και μετακινήσεις πληθυσμών, ήταν σύνηθες φαινόμενο , μετά την εξέγερση των Ορλωφικών, πριν και μετά την Επανάσταση του 1821, εξ αιτίας των σφαγών, και λοιπών αντιποίνων από πλευράς των Τούρκων. Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι ερευνητές- ίσως ολίγον «αμελέτητοι», που ισχυρίζονται ότι Έλληνες και Τούρκοι, συμβίωναν αρμονικά…

Η μητέρα μου κατάγεται από την Αίνο της Ανατολικής Θράκης . Σκληροί, εργατικοί, έντιμοι, ευφυείς και γρανιτένιοι, είναι οι Θράκες… Ο πατέρας της, Αθανάσιος Ιω. Σπανόπουλος, ήρθε στην ελεύθερη Ελλάδα μετά την εκκένωση της Ανατολικής Θράκης. Η μητέρα του Ελένη Χρυσοβέργη, «έφυγε»τότε, σε ηλικία 25 ετών. Κι εκείνος πολέμησε στην Αλβανία. Εθελοντής, αν και θεωρείτο αγύμναστος, επειδή οι πρόσφυγες εξαιρούντο…Δεν καταδέχτηκε να εξαιρεθεί ο Θρακιώτης.

Η εργασία του πατέρα μου, που ήταν ανώτατος αξιωματικός του στρατού, με βοήθησε να ζήσω και να γνωρίσω σχεδόν ολόκληρη την Ελλάδα, ενώ θυμάμαι με αγάπη και συγκίνηση τα μέρη, που μεγάλωσα. Κύπρο, Χαλκίδα, Κω, Μακεδονία, Καβάλα, Ελευθερούπολη…

Η Ελλάδα με μαγεύει, με ζωογονεί, με εμπνέει, με εξουσιάζει, μου δημιουργεί εξάρτηση…

Σίγουρα, τούτα τα λόγια, δεν αποτελούν δόκιμο πολιτικό λόγο, στην άρθρωση του οποίου, δεν θα έλεγα ότι ,υστερώ. Είναι γεγονός, ότι μέσα από την παραπαιδεία της τηλεοράσεως, το κοινό διδάχτηκε από τα ΜΜΕ, να εντυπωσιάζεται περισσότερο, από εξειδικευμένους όρους, ακατανόητους, ασυνήθεις στην καθημερινή πραγματικότητα. Τα δε συνήθη υποζύγια των αποτυχημένων αυτών κι αμετανόητων ( από τις πράξεις τους, είναι προφανές, ότι χαρακτηρίζουν τους πολίτες κάπως έτσι…) , στο άκουσμα της καταστροφολογίας των πάνσοφων , αισθάνονται τόσο μειονεκτικά, ώστε δεν τολμούν να εκφράσουν αγανάκτηση, θυμό η έστω αμφιβολία, για το καλοστημένο αυτό παιχνίδι σε βάρος τους. Αυτό, λέγεται ψυχολογικός πόλεμος και υποκινείται από ειδικούς στην χειραγώγηση των μαζών. Δυστυχώς.

Κατά τα τέλη του σωτήριου έτους 2009, ανακοινώθηκε πλέον επίσημα , η χρεωκοπία της χώρας. Αντί άλλης δημιουργικής παραγωγικής απασχόλησης, άρχισαν τα λαϊκά μαθήματα, τύπου πλύσης εγκεφάλου, περί cds, spreads, IMF, Μηχανισμού στήριξης, Κεντρικής Τράπεζας, Deutsche Bank, Μνημονίων…

Ένα επιστημονικοφανές παραπέτασμα καπνού, σκέπαζε με ακατάληπτες λέξεις μια μεγάλη αναίσχυντη απάτη. Στα δέκα και πλέον έτη, που ακολούθησαν, η συνεχής, βαρετή, μακρόσυρτη, αέναη μπουρδολογία αυτόκλητων η μη ειδικών, με χρήση όρων,ποσοστώσεων, αριθμών, επιχειρημάτων, τόσων, όσοι οι κόκκοι της άμμου, παρέμεινε στείρος λόγος. Μοναδικό αποτέλεσμα της οικονομικής εσχατολογίας, αρνητικά αισθήματα αδιεξόδου, κατάθλιψης και δυστυχώς, υποταγής…

Κι όμως! Η αλήθεια σε αντίθεση με την απάτη, δεν είναι ούτε περίπλοκη ούτε ακατανόητη.

Κάθε δυσνόητος πολιτικός λόγος, που απευθύνεται άσκοπα, είναι τουλάχιστον ύποπτος. Ούτε υποχρεούνται, ούτε πρέπει, ούτε μπορούν, ο υπερήλικας, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο φοιτητής, ο εργάτης, η μάνα, η νοικοκυρά, που υπέστησαν εισοδηματική καθίζηση , να είναι απόφοιτοι του London School of Economics. Αντίθετα, επιβάλλεται κάθε φωστήρας παράγοντας- πολιτικός η δημοσιογράφος, να εκφράζει μόνον αλήθειες κι όχι ευφυολογήματα σε επίδειξη ειδικών γνώσεων. Δεξιότητες σε ειδική ορολογία, ας διαφυλάξουν οι αρμόδιοι, για αναμετρήσεις με οικονομικούς εταίρους και δανειστές της χώρας. Εκεί,βεβαίως, σιωπούν συνήθως, η απλά ψελλίζουν καταφατικά, στις εντολές των ξένων. Των επικυρίαρχων;

Το Μίσος είναι παιδί του Φθόνου. Ο Φθόνος ζει μόνος, όπου υπάρχει «θρόνος».

Θρόνος βασιλικός, η θώκος υπουργικός λόγου χάρη, η διευθυντική καρέκλα, η απλή δημοσιοϋπαλληλική καρεκλίτσα , τέλος πάντων όπου εμπλέκεται η καρέκλα με την όποιας μορφής άσκηση εξουσίας.

  Οι θρόνοι φτιάχτηκαν, να ψηλώνουν τους απλούς ανθρώπους ώστε να ξεχωρίζουν.

    Συμπληρωματικά, τους φόρεσαν στα κεφάλια στέμματα, οπότε δια της υποβολής και τεχνητής λάμψης, δημιουργήθηκε ένας φαινότυπος «φυλής άρχουσας τάξης», η οποία ματαίως, επί αιώνες, προσπαθούσε να περάσει στα κληρονομικά της δικαιώματα και ανάλογες γονιδιακές μεταβολές τάχα, φυλετικής υπεροχής..

Άλλωστε τα ευγενή καύκαλα των γαλαζοαίματων, παραμένουν στα μαυσωλεία τους εξίσου άδεια με εκείνα των αφελών κοινών θνητών, που στήριζαν επί αιώνες βασιλείες, εξουσίες και το κλέος τους.

Σήμερα, αυτόκλητοι «γαλαζοαίματοι πολιτικοί βασιλίσκοι», έχοντας εγκαθιδρύσει ένα τέλειο σύστημα διαπλεκόμενων και αυτοαναπαραγόμενων συστημάτων, επιθυμούν να χρησιμοποιούν απλά ως πρόφαση, τις Εκλογές, προκειμένου να συνεχίζουν εσαεί, την μη αναστρέψιμη καταστροφή της χώρας, που προκάλεσαν, δημιούργησαν, επέτειναν, συνεχίζουν και τελειοποιούν ως φθοροποιό διαδικασία. Με αποκορύφωμα την Συμφωνία των Πρεσπών, όπου μάλιστα η εκκωφαντική σιγή της Μείζονος Αντιπολίτευσης, εντυπωσίασε ιδιαίτερα. Η δήλωση του κ. Κ. Μητσοτάκη: «Θα σεβαστώ τη Συμφωνία των Πρεσπών», θεωρήθηκε από πολλούς επιστέγασμα προηγούμενης συμφωνίας, εκείνης επί Πρωθυπουργίας του αειμνήστου πατρός του, όπου το όνομα της Μακεδονίας, είχε κατοχυρωθεί στην σύνθετη ονομασία FYROM, από το 1993. Και όπως αποδείχτηκε, ουδέν μονιμότερον του προσωρινού.

Αλήθειες, δεν ακούγονται . Η χώρα παντελώς χρεοκοπημένη, παραμένει έρμαιο των δανειστών της, οι οποίοι ουσιαστικά πλέον, διεκδικούν ακόμα και εδάφη, ενόσω οι κυβερνώντες, στραγγαλίζουν κάθε παραγωγική διαδικασία και πανηγυρίζουν συνεχείς επισυνάψεις δανείων επί δανείων.

Ο λαός, παραμένει σε απόλυτη άγνοια κι επιλεκτική «κώφωση», για την πραγματική διάσταση της κατάστασης και το ύψος του περίφημου χρέους. Είναι δύσκολο να σκέπτεσαι πριν ψηφίσεις, οι περισσότεροι προτιμούν να σκέπτεται μόνο …το κόμμα τους και γνωρίζουν ότι επιτρέπεται από τους κομματικούς μηχανισμούς, που ελέγχουν κι ελέγχονται από τα Μ.Μ.Ε., λειτουργώντας σαν σιαμαία αδέλφια, σε μια απίστευτη πολιτική τερατογένεση .

Λαός, που οδηγήθηκε, να μην παράγει, απολύτως τίποτα. Χώρα, που αν και διαθέτει άρτια εκπαιδευμένο επιστημονικό δυναμικό, είτε εξάγει ώστε να επωφελούνται άλλες χώρες , είτε εξαναγκάζει τους νέους να στραφούν σε άλλες εργασίες . Γκαρσόνια της Ευρώπης στην Ταϊλάνδη της Ευρώπης; Αυτός είναι ο σχεδιασμός, το όραμα και το επίτευγμα των κομμάτων, που άσκησαν εξουσία τα τελευταία 40 χρόνια.

Με σχεδιασμό νομικών μέτρων, που κινεί υποψίες, όπως ο Νόμος 1983 της 31/10/1980, των πανωτοκίων, η ο Νόμος για τα περίφημα περιθώρια, το επίσημο Κράτος τέθηκε απέναντι από επιχειρηματίες και βιομηχάνους, εφοπλιστές και βιοτέχνες . Κατεστράφη κάθε εγχώρια ανταγωνιστική παραγωγική βιομηχανία. Η οικογένεια του Στρατή Ανδρεάδη, δικαιώθηκε στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά ο Όμιλος των επιχειρήσεων του καθηγητή -επιχειρηματία, έπαψε να προσφέρει εργασία σε χιλιάδες οικογένειες, μετά την επίθεση της Κυβέρνησης Καραμανλή, του πρεσβύτερου. Μετά το 1975, η ιδιωτική πρωτοβουλία στην Ελλάδα, τέθηκε υπό διωγμό, πρακτική, που συνεχίζεται έως σήμερα, με πρόφαση το ελεύθερο εμπόριο και τον διεθνή ανταγωνισμό.

Πόσα πορτοκάλια εξήγαγε η χώρα, προκειμένου να αγορασθεί μια πολυτελής υπουργική λιμουζίνα; Που στηρίζεται μια χώρα, όπου τα πάντα εισάγονται;

Το αντίπαλο δέος : Επάγγελμα: Πολιτικάντης! Και μάλιστα με κληρονομικά δικαιώματα, ασυλία, νόμους περί αν- ευθύνης υπουργών και άλλα πολλά…

«Γιόκα μου κανακάρη μου και μοσχαναθρεμμένε –κι εσύ γλυκιά κορούλα μου, ελάτε να τα λέμε!

Στα γράμματα πατώσατε και στις δουλειές κοιμάστε!Γιαυτό με την πολιτική- πάντοτε πρώτοι θάστε! «

Διορισμοί- Δανεισμός- Πολιτική επιβίωση. Το κόμμα υπεράνω όλων, καλύπτει την ανικανότητα (;;;) η την προδοσία, θα έλεγαν οι περισσότερο τολμηροί, αναφερόμενοι σε κρατικές πολιτικές, που ισοπέδωσαν οικονομικά τη χώρα .

«Μαζί τα φάγαμε, όταν σας διορίζαμε…»..

Σίγουρα πρόκειται για εν μέρει ειλικρινή τοποθέτηση. Η έλλειψη κεντρικού οικονομικού σχεδιασμού, που θα καθιστούσε βιώσιμη την οικονομία της χώρας, σε συνάρτηση με Νομοθεσία εχθρική προς την ανταγωνιστικότητα του Ελληνικού επιχειρείν, αντισταθμίσθηκε εγκληματικά, με τη διόγκωση ενός αντιπαραγωγικού, υδροκέφαλου, απαρχαιωμένου, οπισθοδρομικού και πολλές φορές διεφθαρμένου δημόσιου τομέα.

Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Σήμερα καλούνται τα συνήθη υποζύγια- πολίτες να αποπληρώσουν τις οφειλές, ενώ εμμέσως οι δανειστές , ουσιαστικά, ζητούν εδάφη! Όπως έγινε με τη Μακεδονία ΜΑΣ, ενόσω η Ελλάδα εποικίζεται απρόσκοπτα με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν δεν αντιδράσει έγκαιρα, η Ελληνική κοινωνία, που φυλλορροεί, σε ελεύθερη πτώση,οι αρχιτέκτονες της απόλυτης καταστροφής, θα κυβερνούν αιωνίως μέσα από ένα αέναο φαινομενικά δικομματικό δίπολο. Και όποιος τολμήσει να αμφισβητήσει τους αμετανόητους, χαρακτηρίζεται «γραφικός», «φασίστας»,»ρατσιστής», » ακατάλληλος» από απρεπείς, η μέλη της δικτατορίας του μικροφώνου.

Είναι ολοφάνερη εδώ και δεκαετίες, η προσπάθεια να υποβαθμισθεί η δυναμική παρουσία του Βασίλη Λεβέντη, που επί 40 και πλέον έτη, με επιμονή και προσωπικές θυσίες, προειδοποιεί, ενημερώνει, διδάσκει, προτείνοντας διεξοδικές λύσεις, με γνώμονα την ευημερία των Ελλήνων πολιτών. Πρώτος ύψωσε τη φωνή του, μιλώντας για επικείμενο κίνδυνο οικονομικής κατάρρευσης της χώρας, εδώ και τριάντα χρόνια.. Δυστυχώς όμως ,οι πανίσχυρες διαφορετικές όψεις του ιδίου νομίσματος, όπως ΠΑΣΟΚ-ΝΔ παλαιότερα, η ΣΥΡΙΖΟΠΑΣΟΚ και ΝΔΠΑΣΟΚ σήμερα, εφαρμόζοντας τον Χρυσό Κανόνα της διαπλοκής: «Είναι Κανών των Ανικάνων- τον Ικανόν να κάνουν νάνον…», εμμένουν να πολεμούν την αλήθεια και την εντιμότητα !!! Μόνο, που πλέον , απλά και χωρίς περιστροφές, ΔΕΝ τους βγαίνει, με τίποτα. Ακόμα κι αν εκλεγεί με αυτοδυναμία, Κυβέρνηση, της Νέας Δημοκρατίας, είναι δύσκολο να επιβιώσει πάνω από ένα εξάμηνο, δεδομένων των συνθηκών. Για τούτο, η φωνή του Νέστορα, Βασίλη Λεβέντη, που μιλά για ενότητα και συναίνεση, είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ.